Makuntento

“Indi pagpakapuyi ang imo kaugalingon para magmanggaranon. Mag-angkon kang kaaram sa paghinay-hinay.” – Proverbs 23:4

Ang makuntento isara ka butang nga kon ikabuhi kang tawo sa adlaw-adlaw nga tanan may mabatyagan gid nga kalinungan. Wara ti gamo pa sa sulod ka panimalay kon ang tagsa-tagsa may dyan nga ginaatubang kada adlaw, kag ang pagpangabuhi nga kaimaw kang atun Dios. Rugya may kasadya. Kon may dyan, tama run: wara run ti dapat isipon ukon handumon pa. Tama run ang tama. Pero kon may kulang, ay ti, dya kulang gid kag ba run nga istorya.

Kon pamatian daw simple lang. Kon isipon simple lang man gid. Indi bala SIMPLE man gid kon igakabuhi natun ang SIMPLE? Sa atun nga kalibutan kadya nga puro lang man gid “sige pa” ukon “gusto ko pa.”

Ang mangin kontento ang sikreto kang kasadya gani dapat natun ikabuhi pirme. Dya matuod sa kwarta, sa oras, sa espasyo. Ang Salmo 34: 10 nagahambal nga “Ang kon sin-o nga nagasagap sa Ginoo indi makulangan ka ano man nga butang.” Kon nagapensar ikaw kadya ka mga “Gusto ko pa madugangan” ang kon ano nga mga butang, dapat pagaisipon ta nga ang mga gintugro run kang Dios kanatun husto run, tama run.

Kabay dya nga akun binalaybay may mayad nga paraisipan kanimo:

Ako magahipos na lang, O Ginuo,
Kag magpahuway nga kontento,
Sa Imo grasya ako indi magpalibog pa,
Kanimo ang paggiya kag pagtatap ang akun kasadya,
Akun mga kinahanglanun adlaw-adlaw ay indi Mo malipatan,
Kanimo ang tanan nga akun gusto,
Magapakontento, magapakasadya imo idugang,
Ang akun kabuhi wara ti pulos kon wara Ikaw,
Kay ang tanan tanan makita Kanimo,
O Ginuo, salamat gid Kanimo.