Skip to content

Posts from the ‘MIKE ORQUEJO’ Category

30
Nov

Diyos ni Mike Orquejo

Mount Fuji and Flowers, Acrylic on canvas, 1972
ni David Hockney
sa Metropolitan Museum, New York City

Diyos
sangka kutsara nga istorya (sa mga tamad magbasa)*

Sabado ti gabii, alas sais, turog run ang mga manok nga nagahapon sa kasoy. Nagrikulas ang mga sapat kang manawag si Monina.
“Mre Sally, tagpira ang ra-ay ra?” gintudo na ang cup cake nga himo kang taga-Dangcalan.
“Lima man eh, pararehas lang kara sanda.”
“Namit tana ra gawa hay lum-ok. Tugrui ako kang sara abi. Kag mawnten dyu dayon.”
“Diin kamu nanglunob haw?”
“Ay, rudto kay Tuting ay. Wara gani kami maswelduhan. Balikan pa namun gani to sa rum-an.”
“Tag-pira adlaw na bay?”
“Dosyentos man. Amo ra gani kuon namun nga bisan sanggatos lang daad tugro na kaina para may paranindahan man kami sa rum-an sa banwa. Bisan barakal lang ka hawul-hawul raad. Garing baw, dyang si Tuting, mapaobra, wara gali ti kwarta. Sa rum-an na pa kano mabuol ang alili na kay Diding. Nami gid.” —
“Ay, wara kami ti straw. Ung-ungon mo lang?”
“A, stro stro pa kara.”
Dayon na dawu kag ung-ong kang nagabalhas nga botelya.”
“Ahhh, daw extra sa TV lang ba. He he he”
Gindawu na ang pulo ka pisos nga sinsilyo.
“Dya-ay akun. — Kulang kwarta ko mre ba. Tagpira gani ra ang mawnten dyu? Dose bay no? Agyan ko lang srum-an ang kulang mre Sally, pwede?
“Ay ‘ning Monina kaw, pwede bla nga indi hay natunga mo run ra hud.”
“He he he. Si mre Sally man, idugang lang dyan sa lista ko ah. Wara man takun ti amnesya parehas kang iba. Agyan ko lang ang mga utang ko sa rum-an kun mabaydan kami ni Tuting.”

“Obrahan nyo pa gali ra sa rum-an? Ay ti Domingo?”
“Ah, intindihan man ra ka Diyos ah. Man-an na man ra nga pigado kita. Bugayan man kita ka patron ta nga si San Isidro. Bisan wara kita gasimba kun Dominggo kun tudok man tana ang atun pangamuyo, bugayan man kara kita gihapon. Di bla mre no?”
“Sa mata mo ra ‘ning Monina kaw. Basta baydan mo ko srum-an ha. Pira run bla ka semana utang mo dya. Indi kaw run gid ka liwat kanakun.”
“A, huod ah. Sa rum-an, agyan ko dya kun mabaydan kami ni Tuting. Te dugangan ko lamang kang sardinas ay. Ra-ay ang kahang bala ra — naaaan, amo ra.”
“Sige. Sige. Srum-an run dya ha. Uli run to hay gahulat run kabay to kanimo si Simo mo.”
“Baw, slamat gid mare ha. Agyan ko lang sa rum-an sa hapon. Mauli run ako hay gisahon ko pa dya.”
“Panaw run to. Andam sa aragyan basi kadanlog kaw hay nangrapta kaina ang mga bata dyan nga nagpanakras kang kaso–.”
“Ay susmaryahosep! Patawara Ginuo. – Ay ang animal, nabitas pa ang smagul ko!”

Tapos.
*Inspirasyon halin sa Fast Food Fiction (Short Short Story To Go) ni N. Q. de Jesus

Advertisements
1
Dec

“Blog Blag Blog” ni Mike Orquejo

Ilustrasyon ni Jahangir Agha (www.lostateminor.com)

Need an idea for your next post?
Choose a prompt to start a new post.
1. What is your favorite scary movie
2. Do you have any friends you regret not keeping in touch with?
3. What is home to you?

Ang pamangkot kang WordPress pagkatapos ko i-hit ang publish sa blog entry nga namarkahan kang “pending for review.” Daw ginayaguta ako kang wordpress. Kaawut gid magsulat kadya nga aga. Bisan pira pa ka tadyaw nga Kopiko More-in-one® (kinahanglan ko ang sponsorhip, bwehehe) ang akun i-imnum, daw wara gid ako ti mapuga sa mara ko nga utok. Nagabangag run gid dya siguro sa sulod kang akun bagul. Writer’s block kano dya kuon nanda. Karadlawan, mga writer lang ang naga ka-writer’s block. Kag indi man ako writer. Trying hard, pwede pa. Pero sige lang, kuon gani kang motto nga nakadukot sa dingding kang classroom namun kato kang elementary: “Try and try until you die.”

Nag-umpisa ako magblog kang uso pa ang Friendster. Typepad pa kato ang platform nga una ko gingamit. Wara rudya, wara rudto nga mga sulat. Sulat kuris-kuris bala nga wara nagaaarangut. Basta lang may matipa nga letra sa keyboard. Ang una ko nga blog entry parte sa eighty storey building ni Don Simu. Himo dya sa kawayan. Imadyina kun paano ri-a naobra. Suno pa sa istorya, si Don Simu ang pinakamanggaranon nga tawo sa bilog nga kalibutan nga kuon pa, kun magpalupad tana kang burador, tatlo ka barangay ang indi makapamulad kang paray. Mas manggadan pa diya sa top 1 kang Forbes list. Istorya nga linangas-langas kang mga bugoy sa taragayan.

Mahal pa kato ang internet. Luxury run ang magbasa kang news online gani nagbulaganay kami kang typepad blog kag sa amo rason, ang mga adventures ni Don Simu wara run nasugpunan. Wara magbuhay, nadasmaan ko ang blogger kag wordpress. Sa obra bilang sangka content moderator sa sangka start-up BPO company sa Eastwood Quezon City, nakaangkun ako kang kahigayunan nga mabrowse kang internet eight hours a day, 5 days a week. Ridto ko nadiskubrehan kun ano karabong ang ginatawag nga world wide web. Kag didto ako nayanggaw kang Big G. Haros ang tanan nga pamangkot pwede masabat kang Google – parte sa Diyos, sa dimonyo, sa kabuhi. Pati ang mga trivial nga pamangkot nga “why did the chicken cross the road” may sabat tana. Sipalon mo lang ka mayad ang keywords kang gusto mo maman-an, pat-ud indi gid ikaw madura. Natugruan ako kang tyansa nga malagaw-agaw sa blogosphere. Naghimo liwat ako kang blog, sa wordpress ruman. Masadya kag duro ang akun nakilala sa blogosphere -may doctor, may empleyado, mga OFW, may estudyante, kalabanan mga middle class sa sosyodad.

Mahapos lang maghimo kang blog. Kinahanglan mo lang kang valid email address, internet connection kag blogging platform parehas kang blogger nga ana kang google o kun wordpress. Langkayan mo kang gamay nga pasensya sa pag-intindi kang basic html kag voila, may blog run ikaw. Ang pagmentenar kang blog iba man nga istorya. Kinahanglan mo man nga sagudon ang imo blog. Tugruan mo man kang imo nga tiyempo sa pagsulat kag sa magmentenar kang imo readership. Depende sa tinutuyo, duro ang klase kang mga blog. May nagablog para makakwarta paagi sa pagbutang kang mga google ads o kun affiliate wesite ads sa andang blog, may nagablog para sa andang adbokasiya kag may nagablog para lang malingaw kag makapalipas oras sa internet. Hay wara ti ginasunod nga rigid rules para dya kara, bisan sin-o sarang makapasundayag magsulat. Haros tanan nga topic pwede – halin sa computer, gadgets, games, byahe, sipal, bulak, tsokoleyt, mrt/lrt, jeep, polusyon, populasyon, trapik, paghimo ka sinamak, asin, betsin, paminta, luy-a, ahus, kamatis — bisan ano basta may inug-istorya ikaw. Ang iba nakaangkun run kang authority sa andang mga niche o topiko nga gina-blog. Sanda ang mga sikat nga mga bloggers parehas kanday yugatech, techblogger, byahengpinoy, i.flip.daily kag duro pa nga iba.

Ang blog sarang makabulig sa pagpasunyag kang karera kang blogger paagi sa pagpalapad kang ana network. Ang pagsulat kang blog sangka barato nga paagi para mapublish ang mga inobrahan. Kun may mga istorya ikaw nga gusto ipabasa sa iba, ang pagblog sangka epektibo nga medyum. Kun pintor ikaw o photographer kag gusto mo magbaligya kang imo mga inobrahan, sarang ikaw makahimo kang blog para makakita ikaw kang potential buyer. Kun sagad ikaw mag bake kang cake, magdesign kang mga abubot, magsulat, pwede mo ibaligya ang imo nga serbisyo paagi sa pagblog. Pero siguro ang pinakaimportante nasadyahan ikaw sa imo ginaobra.

Ang pangarawa ko nga pagtalang sa blogosphere dara kang obra nga “no-brainer” bilang sangka content moderator. Hay no-brainer ang akun nga obra, nagsulat sulat ako kang kung ano ano parte sa mga nagakaratabo sa kun diin diin para hindi ako mag-umang ka approve-delete kang mga contents nga nagasurulod sa vetting platform. Basta ano-ano sa kun diin-diin lang. Amo man ria ayhan ang mga topic sa blogs. Naghimo man ako kang blog sa blogger para kuno may google ads ako nga mabutang. Wara gani kadangat $1 ang revenue. Hay wara ko run gani ginabisita, gindelete ko lamang to.

Sa tulad, sara lamang ang akun blog kag nasulat sa kinaray-a. Talagsa ko run na lang ginabisitahan. Kuon ko gani, homesick-enduced ang akun mga blog. Nagasulat ako kun rayu ako sa Caridad. Hmmm, dapat ginsabtan ko ang pamangkot kang wrodpress kaina nga “What is home to you?” Pero urihi run ang tanan, naka 800+ plus words run ako. Pwede ko run tapuson ang akun entry (yehey!). Mayad lang ang mga blogs wara gakataka maghulat nga balikan kang andang mga tag-iya (kun indi mag-expire). Indi parehas kang tawo nga kun ginabalewala, nagasungon.

Manggaranun ang blogosphere kang mapuslanun nga mga ideya kag istorya. Pero pagblog-hopping daw parehas man kang pagtahup kang upa sa paray, indi tanan nga imo mabasahan mapuslan. Amo lang ria ang akun istorya. Mayad nga adlaw sa tanan.